A presión comercial é acoso laboral

Delegadas e delegados da CIG do sector financeiro estivemos mobilizándonos de novo na Coruña, o pasado luns 30, contra o acoso comercial constante e a sobrecarga de traballo ao que nos vemos sometidas as traballadoras e traballadores do sector, alén da perda salarial que estamos a padecer.

Ao tempo, esiximos a readmisión das nosas compañeiras Montse de Abanca e Ana do Banco Santander, despedidas inxusta e inxustificadamente. Alá onde haxa unha persoa despedida, a CIG estará na rúa dando resposta.

Seguiremos a denunciar as consecuencias para o persoal duns sistemas de produción por obxectivos salvaxes e inhumanos, que atentan contra a nosa dignidade, a nosa saúde mental e física, e as nosas vidas. E tamén a perda salarial continuada, xa que a pesar de que estamos en épocas de máximos beneficios históricos, non recuperamos a enorme perda anterior e, por riba, agora aínda sufrimos máis perda. E non o imos normalizar.

Seguimos perdendo salarios

Grazas á túa mobilización recuperamos algo de salario, pero seguimos perdendo un 9,40 % vía convenio.
No período 2010—2023 o IPC subiu un 27 % e os salarios por Convenio un 16,25 %. 

O certo é que no ano 2024, despois dunha folga de sector convocada pola CIG en Galiza (que non foi secundada polos sindicatos estatais) e dunha folga posterior en todo o Estado (que si foi apoiada pola CIG), ambas con amplo seguimento no noso territorio, os salarios subiron por convenio un 4,25 % e o IPC pechou nun 2,8 %, polo que a recuperación salarial para ese ano foi cativa, dun 1,45 %. 

Neste punto a perda total non recuperada é do 9,4 %.  O último informe da AEAT sobre salarios amosa unha discriminación entre Madrid e a Galiza, froito do proceso de centralización/concentración do sector financeiro.

A grande oportunidade perdidaEn anos de BENEFICIOS RÉCORD, asinan CONVENIO de MÍNIMOS

Coa sinatura do XXV convenio colectivo, nos termos establecidos por CC.OO, UGT, FINE e a patronal, as persoas traballadoras dos bancos AEB perdemos unha oportunidade histórica de recuperar os nosos salarios e mellorar significativamente as nosas condicións de traballo.

Nunca na historia da negociación deste convenio os bancos gañaron tanto e as persoas traballadoras recibimos tan pouco polo noso esforzo e compromiso.

Xa o dixemos cando asinaron o preacordo salarial en xullo, as condicións salariais pactadas coa AEB por CC.OO, UGT e FINE, son moi inferiores ao asinado no Convenio de Aforro por estas mesmas organizacións, que non foron quen de defender os seus propios límites, botando a perder o esforzo do persoal que apoiamos decididamente a loita por mellorar as nosas condicións salariais e de traballo.

Os asinantes do convenio non foron quen de escoitar o berro do persoal que, consciente da transcendencia do momento, pedía seguir loitando polos seus dereitos dende a unidade sindical …ou non quixeron escoitar.

Asinado preacordo. AEB conseguiuno unha vez máis

Síndrome de Estocolmo: reacción psicolóxica na que a vítima dun secuestro desenvolve unha relación de complicidade e un forte vínculo afectivo co seu secuestrador. Tanto o refén como o secuestrador queren saír ilesos do incidente, por iso cooperan. Os reféns tratan de protexerse nun contexto de situacións que lles resultan incontrolábeis, polo que tratan de cumprir os desexos dos seus secuestradores.

Semella que os sindicatos asinantes do preacordo son vítimas do Síndrome de Estocolmo. De outra forma non se entende que non defenderan firme e decididamente unha mellora salarial acorde cos extraordinarios beneficios do sector nos dous últimos anos e os que se albiscan para este ano e seguintes.

As condicións salariais pactadas coa AEB por CC.OO, UGT e FINE, son inferiores ao asinado no Convenio de Aforro por estas mesmas organizacións, que non foron quen de defender os seus propios límites, botando a perder o esforzo do persoal que apoiou decididamente a loita por mellorar as súas condicións salariais e de traballo.

Comparativa convenios

Temas	Preacordo AEB	Convenio Aforro
Incremento en táboas	11 %  2024: 4,25 %  2025: 4,00 %  2026: 2,75 %	11 %  2024: 5 %  2025: 3 %  2026: 3 %
Incremento adicional en táboas segundo IPC	Máximo do 2 %	Máximo do 3 %
Pago único adicional 2024	Ningún	1.000 € (non consolidables)
Garantía de cobro para todo o persoal (aplicación da cláusula de compensación e absorción)	Garántese un incremento mínimo anual calculado: 2024: 70 % … 2025: 70 % … 2026: 50 % … …sobre incremento de salario base de nivel	Percíbense a totalidade dos incrementos pactados, sen compensación nin absorción
Trienios de antigüidade	Revalorización do 5,99 %	Revalorización do 11 % (igual que incremento en táboas)

A CIG non asinou o preacordo salarial porque:

AEB e as súas esmolas

A patronal dirá que dan pasos adiante coas ofertas que vai facendo reunión tras reunión, como nesta ocasión na que presenta unha suba económica dun punto porcentual; poderíase pensar que se facemos vinte reunións máis, igual chegamos ao obxectivo… pero xa sabemos que non vai ser así.

Non só a base de xuntanzas. Nesta altura, esíxense medidas máis contundentes, como as que dende a CIG, levamos propoñendo ao resto de organizacións presentes na mesa de negociación do convenio: camiñar cara unha nova folga! Nas mobilizacións anteriores, o persoal xa demostrou a súa capacidade de resposta ante a agresión dunha patronal sen límites de avaricia, nunhas entidades que, non nos cansaremos de repetilo, conseguiron esmagar os seus récords de beneficios.

AEB non quere mover ficha

AEB: «O mellor convenio colectivo é o que se asina… non é o que non se asina»
AEB: «As traballadoras de banca poden considerarse ben pagadas… non hai unha fuga masiva de persoal a outros sectores»
AEB: «O convenio de Banca é un dos mellores convenios sectoriais que existen en España»

Con estas afirmacións, na xuntanza de hoxe, a patronal fai toda unha declaración de intencións. Coñecedora da súa posición na mesa de negociación, establece límites á mellora das condicións salariais abstraéndose dos avultados beneficios do sector.

En anos de INXENTES beneficios os bancos seguirán recortando salarios

A patronal mantén no 10 % a súa oferta de suba salarial para un convenio de tres anos (2024, 2025 e 2026); contempla tamén unha revisión salarial ao final da vixencia do convenio referenciada ao IPC, topada no 2 %. 

A CIG manifestou na mesa que para nós segue sendo irrenunciable a recuperación da capacidade adquisitiva perdida nos últimos convenios (nomeadamente no XXIV Convenio, 2019—2023), estando en disposición de acordar unha fórmula que permita esa recuperación de forma progresiva durante a vixencia do próximo.

De igual forma, non contemplamos outro escenario que o de garantir a futuro que os nosos salarios non queden sometidos aos vaivéns da inflación. E para iso temos que fixar un incremento salarial significativo acorde coa situación económica dos bancos.

Insistimos nunha cláusula de revisión salarial referenciada ao IPC que se aplique anualmente, e non ao final da vixencia do convenio como propón a patronal. A súa fórmula afonda no recorte de salarios.

Cando as árbores non deixan ver a fraga

Na xuntanza do día 20, a patronal fixo unha nova proposta salarial que se resume no seguinte:

• Prazo de vixencia do convenio: tres anos, 2024, 2025 e 2026 (até agora sempre falaron de catro anos).
• Incremento salarial: 10 % na vixencia do convenio, pendente de determinar a súa distribución anual (a proposta anterior era un 11 % en catro anos).
• Revisión salarial en función do IPC: ofrecen un 2 % a aplicar cando finalice a vixencia do convenio (isto non variou). É dicir, se durante a vixencia do convenio o IPC supera a suba salarial pactada, á súa finalización (con efectos 1 de xaneiro de 2027) repercutirá esa diferenza en táboas, pero cun máximo do 2 %. Se o IPC sube máis seguiremos perdendo.
• Garantía salarial (termo aplicado pola patronal): aquelas persoas que cobran un salario por riba do que establece o convenio (materializado en complementos asignados discrecionalmente polas empresas e recollido en acordos individuais), terán garantida unha suba mínima de convenio durante o primeiro ano de vixencia do mesmo. Esa suba será igual a un 50 % da contía que lles corresponda de suba, para ese primeiro ano, sobre conceptos de convenio segundo o seu nivel salarial.

Ante esta proposta, dende a CIG recordamos na mesa que a patronal, e boa parte da representación sindical con presencia nela, xa se esqueceron da perda salarial dos últimos convenios e non contemplan a súa recuperación, nin sequera en parte. Así mesmo, salientamos os datos do IPC do mes de abril (un 3,3 % no Estado español e un 3,7 % en Galiza), co que a proposta salarial da patronal xa é claramente insuficiente de partida.

AEB, escoita!!! Queremos recuperar salarios e non seguir perdendo

Na xuntanza de onte, 8 de maio, AEB deixou claro que segue sen querer ver a realidade do sector, como amosa a súa proposta.

Propoñen un convenio a catro anos, cunha suba para o conxunto deses catro anos do 11 % (un 0,50 % máis que na anterior xuntanza), cunha revisión referenciada ao IPC de como máximo o 2 %, para aplicar ao final do convenio.

A CIG volveu a reiterar na mesa que os beneficios dos bancos AEB non nos permiten aceptar ningunha proposta que non garanta recuperar o poder adquisitivo perdido e, ao mesmo tempo, asegure que na vixencia do próximo convenio non perdamos como sucedeu no anterior convenio (2019—2023). A patronal non responde ás demandas de boa parte da mesa sobre a recuperación de salarios, salarios que se perderon cando a banca comezou a recuperar a marchas forzadas os beneficios. Reclamamos o que é de xustiza!

Insistimos en que estamos negociando a suba salarial no ámbito do convenio e non imos aceptar recortes salariais para o conxunto das traballadoras e traballadores do sector, a cambio dunha aplicación parcial da cláusula de compensación e absorción. Non seremos cómplices da desregulación salarial do convenio que pretende a patronal por medio dos pactos individuais.

Sen mobilización non hai solución. Paremos para avanzar!

O pasado 25 de abril asistimos a unha nova xuntanza de negociación do convenio na que, un mes despois da última, constatamos, como xa nos temíamos, que a patronal non traería unha proposta razoable a mesa. En definitiva, que seguiría sen asumir a súa obriga de negociar.

Incrementaron un 0,50 % para os 4 anos. Cunha cláusula de revisión salarial referenciada ao IPC dun máximo do 2 % ao final da vixencia do convenio. AEB non quere que recuperemos o poder adquisitivo perdido e tampouco garantir que non sigamos perdendo no próximo convenio.

Seguen pechando os ollos ao descontento das traballadoras e traballadores e á súa firme vontade de loitar polo que é xusto.

Comparativa propostas patronais

Datas	21 marzo	26 abril
2024	3,50 %	3,75 %
2024	2,75 %	3,00 %
2024	2,00 %	2,00 %
2024	1,75 %	1,75 %

Advertimos que non se poden esquecer os beneficios récord dos 2 últimos anos, e que hai que telo presente en todo momento para non perder perspectiva na negociación. Tampouco se poden obviar as previsións dos analistas e dos propios bancos, que falan de beneficios maiores nos próximos anos; algo que xa se está materializando nos beneficios do 1º trimestre de 2024. Outro elemento fundamental desta negociación é a garantía de que os salarios non queden por baixo do IPC; xa se escoitan voces no propio sector (concretamente a presidenta de Banco Santander), alertando sobre a posibilidade de máis inflación estrutural como consecuencia das tensións xeopolíticas.

A patronal INCUMPRE a súa palabra

Hoxe a patronal AEB presentouse na mesa de convenio cunha nova proposta de mínimos. Falando dunha suba salarial en catro anos do 10 %. E cunha cláusula de garantía salarial referenciada o IPC para aplicar ao final da vixencia do convenio, e topada no 2 %. Sen valorar outras materias de convenio.

Dende a CIG manifestamos na mesa que seguimos mantendo a nosa prioridade de recuperación do poder adquisitivo perdido e mantemento a futuro.

Ante este pulso da patronal, ás portas dunha xornada de folga, ás traballadoras e traballadores de sector non nos queda outra que responder a este envite. Dixémolo desde un principio, a CIG estaremos en todas as mobilizacións que se convoquen para defender os dereitos das traballadoras e traballadores do sector, tamén na folga do 22 de marzo.

Ou negocian ou convocaremos novas xornadas de Folga

Na reunión do martes 19, a patronal non concretou ningunha proposta. Pero comprometeuse a presentar unha oferta o próximo xoves que inclúa elevar a proposta salarial, buscar unha fórmula de preservar nalgunha medida as repercusións do IPC, e estudar unha variación na aplicación da cláusula de compensación para algún colectivo; en definitiva, un esquema similar ao acordado en CECA a semana pasada.

Desde a CIG insistimos en que a nosa premisa é que este convenio debe marcar un punto de inflexión a favor dos cadros de persoal, recoñecendo os sacrificios das traballadoras e traballadores do sector na última década. Para iso ten que mellorar substancialmente o aspecto salarial e as condicións de traballo.

O persoal mobilizámonos para recuperar salarios, pero tamén para denunciar o acoso, a presión comercial e a carga de traballo que soportamos no noso día a día. Esa é a realidade do sector.

Desde a CIG pulamos porque as subas salariais se negocien en convenio; non recoñecemos as supostas melloras discrecionais unilaterais dos bancos.

AEB lonxe de acadar melloras reais de convenio

No día de onte AEB fixo unha nova proposta salarial, mantendo a súa argumentación inicial; é dicir, apoiándose no Acordo Estatal de Negociación Colectiva (AENC) subscrito entre CC.OO, UGT e a patronal CEOE. E novamente, sen contemplar cláusula de garantía salarial para a vixencia do convenio, e sen ter en conta a perda de poder adquisitivo dos últimos anos.

Mantendo a súa proposta inicial de vixencia do convenio para catro anos, a suba salarial que propuxeron foi:

2024	2025	2026	2027
3 %	2,50 %	1,75 %	1,75 %

A CIG manifestou na mesa que a recuperación do poder adquisitivo ten que ser unha realidade neste convenio. Pero ademais, se queremos que non se repita o escenario dos anos 2021 e 2022 onde o IPC superou con moito as subas pactadas en convenio, hai que ligar os salarios ao IPC cunha cláusula de revisión anual. A nosa proposta non variou, calquera mellora salarial debería ligarse ao IPC + un diferencial. Hoxe as previsións da inflación son á baixa, pero a experiencia dos últimos anos, onde os conflitos internacionais foron un factor determinante para a evolución da nosa economía, indícanos que eses escenarios se poden repetir, e poderíase reavivar á alza a inflación.

Tod@s xunt@s e unid@s na folga amais da manifestación na Coruña, o 29 de febreiro

O que era o teu problema: chegar cada vez peor a fin de mes, ter sobrecarga de traballo, tomar medicación para poder ir traballar, AGORA tamén é un problema dos bancos. Terán que NEGOCIAR para resolvelo.

O motor do cambio somos todas e todos. A nosa unión permitirá que se NEGOCIEN medidas salariais (para que suban os salarios acorde co custe da vida), que se fale de horarios e conciliación (a ampliación da mobilidade xeográfica non favorece esa conciliación) e que se tomen medidas para mellorar o clima laboral e protexer a nosa integridade física e mental, que poñan freo á presión e acoso comercial.

Formalmente as folgas son convocadas polos sindicatos, pero quen fan as folgas son os traballadores e traballadoras. A folga foi convocada con tempo suficiente para que os compañeiros e compañeiras, que sodes e seredes os protagonistas, falásedes entre vós. Mañá, 29 de febreiro, pararemos masivamente.

Detrás desta pancarta cabemos todas as persoas que traballamos nos Bancos—AEB

Traballadoras e traballadores de Bancos AEB en Folga
Pola recuperación do Poder Adquisitivo
Contra a Presión e o Acoso Comercial
Pola redución da Carga de Traballo e Recuperación do Emprego

As organizacións que convocamos a FOLGA do 29 de FEBREIRO, CIG, ELA, Intersindical–CSC e SEC–BBVA, asumimos publicamente un compromiso e o cumprimos: sería sen siglas, a FOLGA e as reivindicacións son as do cadro de persoal.

Por iso a pancarta da manifestación que sairá ás 11:30 h. dende a Praza de Vigo (A Coruña) non leva siglas, nin levaremos bandeiras.

Esta folga ten poucos precedentes no sector, agás a folga dos compañeiros e compañeiras de ABANCA o pasado 11 de xaneiro; habería que remontarse ao 1983, data da última folga no sector de banca, demandando melloras nas condicións laborais. É unha folga gañada a pulso pola patronal bancaria, pola súa falta de empatía co persoal que día a día se esforza até o límite.

Os BENEFICIOS HISTÓRICOS son grazas a un cadro de persoal que está extenuado, esgotado, mal pagado e sometido a unha presión sen límites, nada lles chega. Un modelo insostible que faremos que cambie. Chegou o momento de negociar, o balón está no seu aleiro.

Motivos (salariais) para ir á FOLGA o 29 de FEBREIRO

2021.— Mentres ti perdías poder adquisitivo, incrementouse nun 73 % o número de altos directivos de banca española que cobran máis de 1,000.000 de euros ao ano.

2022.— Mentres ti perdías poder adquisitivo, os salarios dos Directivos da banca española subiron un 8 %.

2023.— Á espera de coñecer os datos salariais, os beneficios medraron un 25,6 %.

2024.— Os bancos da AEB están a ofertar no Convenio unha suba do 8 % en 4 anos e sen garantir o IPC.

O salario medio en banca é de 45.430 euros; en Madrid de 60.800 euros; en Galiza é de 35.680 euros. Cobramos un 21 % por baixo da media estatal e un 41 % menos que en Madrid.

Están acostumados a recortar salarios sen oposición, pretenden un novo recorte inxusto, inxustificado e inmoral.

Non nos equivocamos

AEB está profundamente adoecida e ofendida porque os sindicatos decidimos dar unha resposta contundente á súa posición de inmobilismo. Mais ao mesmo tempo, responden á convocatoria de folga e paros cunha proposta que en nada mellora a que presentaron na mesa o pasado 15 de decembro.

Mentres os beneficios da gran banca medraron un 50 % respecto ao exercicio anterior, o mesmo día que o Goberno revaloriza o Salario Mínimo Interprofesional nun 5 %, presentan unha proposta de suba salarial dun 8 % para catro anos de convenio (2024—2027).

2024	2025	2026	2027
2,75 %	2,25 %	1,50 %	1,50 %

Nada din do 15 % de perda de poder adquisitivo acumulada nos últimos convenios, obviando tamén que o IPC pechou en decembro no 3,10 %, e en xaneiro de 2024 chegou o 3,40 %. 

Ao tempo que na mesa de convenio pretenden xustificar a súa proposta cun escenario de incerteza para os próximos exercicios, as cúpulas directivas dos grandes bancos anuncian as súas previsións de mellorar este ano os beneficios de 2023.

A súa postura está clara, non queren compartir co persoal os inxentes beneficios que están acumulando, e pretenden continuar na súa escalada de perda de dereitos e empeoramento do clima laboral con políticas comerciais asfixiantes.

Seguen teimando na ampliación da mobilidade xeográfica forzosa a 50 km. e fan ouvidos xordos ao clamor do persoal, que se sente maltratado.

A actitude da patronal é a que nos leva ao conflito. Se alguén tiña dúbidas, xa se disiparon. Lonxe de intentar apagar o lume, aínda botan máis leña cunha proposta que non responde a realidade económica do sector, e obvia o que é de xustiza recoñecendo os sacrificios feitos polo persoal nos últimos convenios.

Convocatoria de FOLGA nos bancos AEB o 29 de febreiro

Os sindicatos CIG, ELA, SEC–BBVA e a Intersindical–CSC aprobamos a convocatoria conxunta de folga para o próximo 29 de febreiro. Agardamos poder seguir sumando a outros sindicatos na convocatoria. Para avanzar na consecución de melloras no convenio é necesaria a mobilización de todos e todas xa, non podemos agardar á véspera da semana santa para dar este paso, o deterioro das condicións laborais e o clima laboral tóxico así o exixen.

Os grandes bancos AEB acaban de publicar, repetindo a proeza de 2022, uns beneficios históricos, prometendo máis para este exercicio; non podemos deixar pasar este momento para negociar e recuperar dereitos.

É agora ou nunca!

Queremos unidade de acción, porque así nolo pedides vós; e por iso, dirixirémonos ao resto de sindicatos con representación na mesa de convenio para que se adhiran a esta convocatoria. Compartimos a necesidade de convocar folga no sector, pero debe ser o antes posíbel, non podemos seguir soportando máis desprezos da patronal. A prol desa unidade, as organizacións promotoras desta convocatoria manifestamos a nosa intención de apoiar os paros parciais anunciados para o día 26 de febreiro polos sindicatos estatais, mais sen perder de vista o noso principal obxectivo, a folga do 29 de febreiro.

Sen siglas, sen bandeiras, sen protagonismos estériles das organizacións convocantes. Será a folga do conxunto de traballadores e traballadoras dos bancos. A unión de todos e todas nós, traballadoras e traballadores nos bancos, será a que obrigue á patronal a unha negociación real e non a impoñer as súas condicións.

Se queremos recuperar poder adquisitivo, se queremos poñer freo á presión comercial desmedida, se queremos acabar coas pretensións da patronal AEB de máis recortes e precarización do traballo bancario… a FOLGA é a resposta!

Convocatoria conxunta de folga na banca

É o momento de recuperar salarios e reducir xornadas. Estamos a traballar nunha CONVOCATORIA DE FOLGA NA BANCA porque ou o conseguimos agora que os bancos teñen beneficios históricos ou nunca.

A situación actual que vivimos é insostible: moitos anos de perda de poder adquisitivo, recortes salariais e de persoal, mil horarios fóra de convenio (sen ningún tipo de control efectivo, que fan imposible a conciliación), presión comercial sen límite…

A iso engádese a propia posición da AEB na mesa do Convenio onde, a pesar dos beneficios históricos do sector, insiste nas súas rañicas propostas que precarizarán aínda máis nosas condicións: novos recortes e medidas lesivas para o persoal (subidas salariais por baixo de IPC, supresión de trienios, mobilidade xeográfica ata 50 km, etc).

As organizacións CIG, ELA, SEC–BBVA e a Intersindical–CSC, coincidimos na necesidade de convocar folga entre a segunda quincena de febreiro e a primeira quincena de marzo. A nosa decisión é firme e clara, haberá convocatoria de folga e así llo trasladaremos ao resto da representación sindical estatal, para que teña o máximo apoio posible. E farémolo cunha única premisa: a convocatoria debe ser aberta, sen siglas, sen bandeiras, nin protagonismos estériles. Nós, os sindicatos, debemos ser a ferramenta que permita ao persoal contestar e facer fronte colectivamente a estes recortes e á presión comercial desmesurada.

Chegou o momento de valorar a convocatoria de FOLGA no resto de bancos

Sufrimos recortes salariais brutais, os bancos pretenden manter indefinidamente medidas tomadas durante a crise financeira malia que agora ten beneficios históricos, hai mil horarios á marxe do Convenio, os obxectivos soben exponencialmente e a presión para conseguilos cada vez é maior.

Aínda por riba, no convenio a AEB mantén unha posición intransixente, cunha proposta salarial que implica outro recorte. E non só iso, pretenden implantar o desterro comercial, poder trasladarnos a 50 km (100 diarios ida e volta) a capricho, por non cumprir obxectivos.