Fronte a arbitrariedade e a opacidade, O banco ten que dar explicacións

Nos últimos días estamos a asistir cunha fonda preocupación ao resultado da proliferación de controis, «catas» e á apertura de expedientes disciplinarios, relacionados coa implantación do novo protocolo de escoitas na Zona Contigo. Desde a CIG témolo moi claro: sempre imos defender o traballo ben feito, mais as formas e a transparencia importan tanto como o fondo. E isto semella unha cacería.

A dirección non pode utilizar a ambigüidade como ferramenta de presión nin deixar ao persoal nunha situación de indefensión xurídica e laboral. Por iso xa exiximos formalmente ao banco que aclare de inmediato as seguintes catro cuestións fundamentais:

1. Fallo de comunicación do novo protocolo. O banco ten que aclarar e xustificar detalladamente como foi trasladada e explicada ao persoal a información relativa a este novo protocolo, xa que o impacto actual non corresponde a unha implantación ben informada.
2. As catas de xuño. Queremos saber exactamente como e porqué se lle comunicou ao persoal que as catas do mes de xuño eran simplemente «de proba» e que non afectarían aos incentivos, cando a partir dese mes, xa lles saíu do peto.
3. Arbitrariedade nos criterios disciplinarios. O banco debe explicar que criterio obxectivo adopta para decidir que unha conduta sexa cualificada simplemente como unha «cata negativa», mentres que outra conduta similar deriva na apertura dun expediente disciplinario que pode ter como consecuencia sancións por faltas graves ou moi graves. Non imos tolerar dobres varas de medir nin decisións «a dedo».
4. Opacidade no volume de sancións. Solicitamos formalmente o resultado e o número total de catas negativas e expedientes que se están a tramitar e facer chegar aos compañeiros e compañeiras, para poder avaliar con datos reais a gravidade e o alcance do que está a suceder.

Todo isto, nun contexto de incremento substancial de obxectivos de vendas de seguros en Banca Comercial, beneficios estratosféricos e baixada significativa no cobro de incentivos. Hoxe afecta á Zona Contigo, pero mañá será noutra. Isto non é un problema illado dun departamento ou dun perfil concreto; é unha estratexia que ameaza os dereitos de todas e todos, se permitimos que se implanten dinámicas sancionadoras sen criterios claros nin obxectivos. Exiximos respecto ás persoas e a fin das políticas da persecución e do medo.

Mentres tanto, recomendámosvos que cumprades escrupulosamente a normativa e os protocolos de venta (seguros…). O menor dos males pode ser non cobrar a retribución variábel.

Beneficios históricos e nós perdendo poder adquisitivo!

Ante a publicación dos resultados, entendemos a alegría de accionistas e da alta dirección que cobrará abondosos incentivos. O descontento que causa na clientela ese tipo de anuncios a bombo e pratos sufrímolo nas oficinas.

Quen suamos a camiseta estamos perdendo poder adquisitivo xa que o convenio non contempla clásula de revisión salarial anual, nin melloras para este ano. O convenio da recuperación, que vendían algún, que asinaron novos recortes e que agira prometen futuras subas.

Dende a CIG dirixímonos ao banco para reclamar una negociación con toda a representación sindical, sen ter aínda resposta.

Así que toca protestar, que quen non chora non mama.

As prexubilacións e as xubilacións deféndense!

No banco e goberne quen goberne

Como xa sabedes levamos anos reclamando ao BBVA un Plan de Prexubilacións negociado, de igual xeito que existe noutros bancos. Seguimos defendendo que hai aproveitar os períodos transitorios abertos na reforma da Seguridade Social.

As prexubilacións sempre estiveron ligadas á posibilidade do persoal de xubilarse anticipadamente (antes aos 61, agora aos 63 transitoriamente), por iso calquera cambio afecta aos procesos de prexubilación.

A reforma de 2011, pactada polo PSOE–CEOE–CC.OO–UGT, alongou a vida laboral até os 67 e estableceu durísimos coeficientes redutores, elevando a idade de xubilación anticipada aos 63. Isto levou a que se restrinxiran tremendamente os procesos de prexubilación. Unhas saídas brandas que nós defendemos xa que permitían atenuar os procesos dos ERES. A CIG convocou unha Folga Xeral contra aquela reforma.

Neste 2026 o Goberno do PSOE e SUMAR tramita un RD que establecería un maior control sobre as saídas de persoal maior de 50 anos.

PP e Vox anuncian cambios no sistema público de pensións, a priori anuncian que non afectará aos xubilados e xubiladas actuais, deixando entrever que afectará a quen se xubile no futuro. Se miramos ao noso entorno, na UE outros Gobernos están alongando a vida laboral até os 70 anos e penalizando aínda máis as xubilacións anticipadas.

Seguimos defendendo a posta en marcha dun proceso de prexubilacións no BBVA, aproveitando as actuais condicións transitorias, con garantías ante posibles cambios. Unhas prexubilacións que permitirían un máis que necesario relevo xeracional. O tempo corre na nosa contra.

Inflación desbocada!

BBVA pode permitirse negociar para evitarnos novo recorte salarial

O IPC pechou en setembro no 5,5 % a nivel galego, e no 4,9 % a nivel estatal.

• A suba do salario base do convenio é só do 2,75 % (de outros conceptos como a antigüidade, é aínda menor, do 2 %). De seguir así o IPC non recibiremos atrasos, nin se actualizarán táboas.
• Malia ter beneficios históricos, o BBVA non contempla ningunha suba adicional en 2026.
• A compensación por quilometraxe leva conxelada desde 2012. O diésel subiu en setembro un 34 % e a gasolina un 28 %. 
• As comidas, nas xornadas partidas, están en 11 € ∕día.
• A suba brutal dos alugueres e do prezo da vivenda, que non contempla o IPC, está dificultando especialmente a vida do persoal máis novo que ten salarios máis baixos.

A falta dunha cláusula de revisión salarial no Convenio, foi un dos principais motivos polo que a CIG non o asinou.

Se soben os prezos teñen que subir os salarios!

Viñamos duns convenios cos que perdemos un 25 %  do salario por non contemplar cláusula de revisión anual vinculada ao IPC. Malia estes antecedentes CC.OO e UGT asinaron os actuais convenios, co SIB—sf en Aforro e con FINE en Banca, sen cláusula de revisión salarial anual. Agora, co IPC no 5 % , teremos unha nova perda, xa que non contaremos con eses atrasos.

Se lle sumamos a conxelación das compensacións por quilometraxe; cuns combustibles que dobraron o prezo, hai compañeiras e compañeiros que pagan do seu peto por ir traballar. Xa non se trata de negociar mal ou dun erro na negociación, senón dunha nova cesión ante uns bancos que teñen beneficios millonarios, e que ao persoal repártenos perdas, co visto bo dos sindicatos que están ao servizo das empresas.