Por unha iguladade real no BBVA

BBVA asinou en 2023 un Plan de Igualdade no que asume que ten unha Auditoría Salarial fallida.

Os sindicatos asinantes deron un balón de osíxeno de 18 meses no propio Plan para negociar un novo Sistema de Avaliación de Postos de Igual Valor. Os 18 meses remataron en xaneiro de 2025 e chocaron cunha OPA que, sendo o único importante nese momento, deixou na «lista de agarda» o desenvolvemento dun sistema que nos permita coñecer a fenda salarial real no BBVA. Cousa imposíbel até o momento.

En xuño de 2025 o banco convocou só aos sindicatos asinantes a unha xuntanza na que presentou un novo sistema para a avaliación de postos, non negociado.

A CIG non foi convocada e, como xa lle indicamos á empresa, a negociación deste novo sistema é unha competencia da Mesa Negociadora na que temos que estar todas as partes. Non se pode deixar fóra a ninguén baixo o pretexto de facelo a través dunha comisión de seguimento. Cada cousa para o que é. O Plan de Igualdade remata en 2027. Botade contas.

Celebramos este 8M con sobrados motivos para reclamar ao BBVA que se suba «de verdade» ao carro do feminismo, con plena consciencia:

• Queremos coñecer a Fenda Salarial real e os seus motivos.
• Queremos non ter que acadar os mesmos obxectivos se estamos en redución de xornada e salario.
• Queremos facer extensiva a concreción horaria como a mellor ferramenta de conciliación e non ter que renunciar ao noso salario.
• Queremos eliminar o chan pegañento que discrimina a tantas compañeiras e frustra carreiras e talento.
• …(escribe o teu motivo)

Sobran os motivos para saír á rúa, tamén por unha igualdade real no BBVA, porque o 8M vai de loita e reivindicación, súmate á CIG!

1º Maio: Traballo, dereitos, soberanía. Galiza contra as guerras

Este Primeiro de Maio as traballadoras e traballadores galegos temos que tomar as rúas nunha xornada de denuncia e de loita contra as guerras imperialistas e a militarización da sociedade; contra a UE do capital e da extrema dereita e pola defensa dos servizos públicos, os dereitos laborais e un proxecto soberano para Galiza.

8M: Traballo, Igualdade e Salarios Dignos nunha Galiza con Dereitos

Nos últimos anos, paralelamente á socialización das reivindicacións do movemento feminista, a maquinaria do capitalismo vense apropiando da loita das mulleres, ideando un novo relato que exalta unha figura de «supermuller» totalmente desvinculada da revindicación feminista de clase. Unha realidade que comenza no momento en que se elimina a palabra «traballadora» do nome do día.

O 8M non pode seguir desvinculado da compoñente obreira que lle deu orixe nin das reivindicacións e denuncias polas que foi creado. Na actualidade as mulleres seguen a exixir TRABALLO, IGUALDADE E SALARIOS DIGNOS que lles permitan vivir dignamente. Porque a pesar da evolución en materia de dereitos formais conseguios durante os últimos séculos, o certo é que a lexislación en igualdade non serviu para reducir e eliminar a fenda salarial, nin garantir unha valoración xusta dos traballos feminizados, nin unhas retribucións iguais para traballos de igual valor.

Constitución da Mesa Negociadora do Convenio Colectivo

A comisión negociadora do Convenio Colectivo de Banca, constituirase o vindeiro 31 de outubro. A CIG, como sindicato máis representativo a nivel galego, xa foi convocada pola patronal, AEB.

O convenio colectivo regula algúns dos nosos dereitos, nomeadamente en materia de salarios ou carreira profesional. Dicimos algúns, xa que por exemplo os horarios de convenio non se aplican, as entidades teñen os horarios que as Direccións quixeron, aceptados mansamente polo sindicalismo centralista. Un baleirado do convenio colectivo e unha guerra de horarios que prexudica aos traballadores e traballadoras.

Unha nova sentenza avanza no dereito á adaptación de xornada na banca

O Xulgado do Social nº 5 de Vigo declarou o dereito dunha traballadora do BBVA a acollerse á adaptación de xornada por coidados. Esta é a segunda sentenza favorable a unha traballadora de banca afiliada á CIG.

As persoas traballadoras temos dereito a solicitar a adaptación da duración e distribución da xornada, na ordenación do tempo de traballo e na forma de prestación, incluída a prestación de traballo a distancia, para facer efectivo o dereito á conciliación da vida familiar e laboral. Un dereito que os bancos están denegando por sistema obrigando en moitos casos a reducir xornada e salarios. Isto implica unha redución dos ingresos, pero tamén afecta á carreira profesional, maioritariamente das mulleres.

BBVA e o Plan de IGUAL-DÁ

O 5 de maio de 2010 asinouse o Plan de Igualdade do BBVA. Un acordo a 4 anos que segue vivo a base de renovacións tácitas ano a ano e cunha cláusula de compensación e absorción que deixa en nada todo avance acordado. Dende a CIG reclamamos a apertura da Mesa repetidamente, pero até o 2020 non houbo suma de vontades para iso.

Desde entón, con pandemia e ERE polo medio, levamos dúas diagnoses e máis de 22 xuntanzas, e non vemos data de remate clara nin avance substancial que xustifique a tardanza.

A vitoria (da CIG) ten 100 pais, e a derrota é orfa!

A CIG gañou no seu día, no Tribunal Superior de Xustiza de Galiza, o conflito colectivo contra o BBVA por non respectar os horarios especiais do Nadal. Foi a CIG a que obriga á Dirección a respectar o noso dereito.

Disfrutaremos o dereito ao horario reducido nos días sinalados do Nadal. Pero non foi a Dirección por iniciativa propia, tal e como deixou entrever no seu comunicado interno. Nin foi «outro éxito» dos vendedores de fume de CC.OO, sindicato ao que solicitamos unha rectificación sen ter contestación.

Foi a CIG quen ante o recorte, interpuxo demanda no TSXG fai 2 anos. O banco non aceptou repoñer o dereito, polo que se celebrou o xuízo, ditando a xustiza sentenza favorable ao cadro de persoal. Polo tanto non estamos ante unha cesión da magnánima Dirección.

Naquel xuízo estaban citados como parte o resto de sindicatos, incluída CC.OO que non compareceu. É dicir, pasaron olimpicamente de posicionarse a favor da demanda da CIG que garantiu o dereito.

Ao Cesar o que é do Cesar, o horario do Nadal é un éxito da CIG.
As ampliacións dos horarios, os horarios flexibles, o rexistro fake ou a extensión ilegal da xornada si que son éxitos do banco e derrotas laborais avaladas polos seus sindicatos satélites.

Sentenza do TSXG: Horario reducido nos días 24 e 31 de decembro

Como informamos en xaneiro, o TSXG deu a razón á CIG no conflito colectivo presentado contra a decisión do BBVA de suprimir o horario reducido dos días 24 e 31 de decembro.

Podedes consultar a sentenza na web do Poder Xudicial: i.gal/NadalBBVA

O tribunal galego declara nula a modificación substancial e repón o persoal que realiza a súa xornada de 8 a 15 horas (horario máis habitual en oficinas de rede) no seu dereito a gozar do horario reducido como se viña facendo anteriormente.

O BBVA presentou recurso de casación perante o TS, mais as sentenzas de conflito colectivo son executivas desde que se ditan, con independencia do recurso (art. 303 da Lei da Xurisdición Social).

Animámosvos a exercer o voso dereito e aproveitar o horario reducido dos vindeiros días 24 e o 31 de decembro para confraternizarmos entre compañeiras e compañeiros, tomarmos forzas para o novo ano e brindarmos por un futuro de novas conquistas laborais.

Boas festas!

A xustiza dános a razón: Gañamos a Mr. Scrooge e recuperaremos o horario especial do Nadal

No ano 2019 o BBVA decidiu eliminar o horario especial do Nadal dos días 24 e 31 de decembro e do 5 de xaneiro.

Daquelas presentamos Conflito Colectivo. Despois de alongar o proceso e á espera de sentenza o BBVA denegou o dereito tamén no ano 2020.

A CIG, coma sempre, non deu por bo un recorte dos nosos dereitos, e instamos dende os comités de empresa ao cumprimento dos horarios especiais nas catro provincias galegas. No Conficto Colectivo que representamos contra o BBVA, incluímos a todos os sindicatos coa presenza no banco en Galiza e só CGT sumouse a nosa demanda; CC.OO–UGT–ACB pasaron de presentarse (así defende os vosos dereitos).

Na Galiza emprego, salarios e pensións dignas

Camiñamos cara ao 1º de Maio, Día Internacional da Clase Traballadora, coa necesidade de tomar as rúas para esixir un cambio real e profundo nas políticas executadas coa escusa da crise, porque segue a medrar a precariedade e a pobreza laboral e continúa a perda de poder adquisitivo da clase traballadora galega.

As novas formas de explotación laboral introducidas coas reformas laborais están a fomentar un empobrecemento xeneralizado da clase traballadora e un incremento das discriminacións de xénero, ao que se lle suma o desmantelamento da nosa industria, os ERE, os peches e a deslocalización de empresas.

O Goberno español do PSOE demostrou que non tivo intención real de cambiar as políticas impostas polo PP, mantén basicamente o modelo económico e de relacións laborais nacido das reformas laborais aprobadas no 2010 e no 2013, e que ten significado un verdadeiro «golpe de Estado» aos dereitos laborais, sociais, da negociación colectiva, das liberdades públicas e do sistema público de pensións.

8 de marzo de 2019: Mulleres en Folga

Na histórica xornada do 8 de marzo do pasado ano, miles de galegas ateigamos as prazas e vilas do país participando no Paro internacional de mulleres, conseguindo pór no foco do debate social a problemática dos coidados e a discriminación que sufrimos as mulleres tanto nos lugares de traballo como fóra destes. Un ano despois, cómpre impulsarmos na Galiza un novo día de loita, para que dunha vez por todas o poder entenda que as mulleres estamos fartas da desigualdade e das agresións que sufrimos e porque non imos permitir que nos fagan retroceder nos nosos dereitos, cando aínda nos quedan moitos por conquistar.

A precariedade segue a ser a definición da tipoloxía do emprego das galegas. Seguimos a sufrir fenda salarial, traballando en categorías inferiores, con peores retribucións polo mero feito de sermos mulleres. Continuamos afastadas dos grupos de poder e de toma de decisións por mor dun chan pegañento que nos impide promocionar. Seguimos aturando acoso e agresións sexuais a pesar da existencia de protocolos nas empresas. Aínda somos despedidas a causa da nosa maternidade. Continuamos realizando duplas e triplas xornadas e con escasos dereitos laborais que faciliten a conciliación, obrigándonos na práctica a reducir horarios e ingresos.

Cesións en Madrid, mobilizacións aquí (II)

  Imaxes: CIG · (cc) BY-NC-SA. Concentración Lugo 14/12/2015

No comunicado do 20 de outubro, denunciabamos que os sindicatos CC.OO e UGT, aceptaran daquela cesións en Madrid. Agardaron para escenificar un principio de preacordo até agora, co fin de utilizar a suposta «perda de ultraactividade» para xustificar o recorte de dereitos. A CIG mantivo a presión nas rúas contra os recortes até o final, o 14 de decembro manifestabámonos en Lugo, mentres eles asinaban.

O 14 de decembro quedará na historia do sector coma un novo convenio estatal cheo de recortes que, lonxe de solucionar os problemas que temos no postos de traballo, creará novos problemas. A CIG defendeu até o último momento os dereitos dos traballadores e traballadoras da banca, estabamos mobilizándonos polas rúas de Lugo concentrándonos diante de 6 entidades, mentres CC.OO e UGT aceptaban os recortes da patronal.

Manifestación en Vigo con concentracións en Caixabank, BBVA, Abanca, Pastor‐ Popular, Santander e Sabadell

 Imaxes: CIG · (cc) BY-NC-ND Concentración 21/10/15  ^{[.jpg · 10'3 MB]}

Tal e como anunciamos, o 21 de outubro manifestámonos polo centro da cidade de Vigo, concentrándonos en distintas entidades, dando así continuidade ao proceso de mobilizacións iniciado o 24 de setembro para demandar un CONVENIO XUSTO, e para defendernos das intencións das direccións e salvagardar os postos de traballo e as condicións laborais.

Os cadros de persoal están fartos das condicións de traballo impostas polas direccións, os abusos, as ameazas, a arbitrariedade, os obxectivos crecentes, etc. Mentres as direccións son as únicas cómodas coa situación actual: disfrutan cada día de maiores privilexios a costa de recortar os nosos dereitos.

Vivindo nun virtual mundo feliz…

Nova reunión da mesa negociadora e… será polo efecto do calor, ou da proximidade do período de vacacións, pero a patronal insiste en convencernos de que traballamos nun mundo onde todo é perfecto e non hai nada que mellorar. Os e as bancarias queixámonos de puro vicio: a xornada laboral e os horarios son os acaídos, os bancos fomentan a conciliación da vida laboral e persoal, e as mulleres benefícianse de magníficos plans de igualdade que fomentan a súa carreira profesional e o acceso a postos de dirección.

Unha lei para amordazar a loita obreira

A Lei orgánica 4/2015, do 30 de marzo, de protección de seguranza cidadá (LOSC, xa coñecida popularmente como «Lei Mordaza») introduce un catálogo de faltas ou infraccións que non pondera as circunstancias especiais que concorren no exercicio dos dereitos fundamentais de liberdade sindical e folga, o que pode producir efectos contrarios á propia Constitución.
En resumo, a «Lei Mordaza» converte os conflitos laborais en conflitos de orde pública.

A represión da protesta social mediante o dereito administrativo sancionador adoita presentarse como máis leve ou benévola que a puramente penal. Porén, a contrapartida é a drástica redución das garantías xurídicas que caracteriza o dereito administrativo: a Administración actúa como xuíz e parte, os seus actos son executivos e gozan de presunción de acerto e legalidade e a impugnación xudicial das sancións en vía contencioso-administrativa convértese moitas veces nun calvario lento e custoso.

A patronal pretende unha nova reconversión do sector

A reunión do 27 de abril foi un calco das anteriores pero, máis alá das propostas aparentemente abstractas, queda clara a intención da AEB. Non estamos ante a negociación tradicional dun Convenio: a patronal quere unha transformación radical do modelo organizativo dos bancos, incidindo nas políticas comerciais e laborais que o persoal leva padecendo nos últimos anos e, para iso, precisa modificar a norma que regula as condicións laborais. Nin máis, nin menos.

Imaxe: El Roto - Dereitos Reservados

Os bancos non prestan servizo á sociedade: convertéronse en plataformas comerciais de colocación de produtos que a clientela non demanda; é nese modelo no que a AEB pretende afondar. A única lección que sacaron da crise é que hai impunidade para a banca.

Coa forza do teu voto

Coa forza do teu voto nós seremos a túa voz na defensa do posto de traballo fronte a novas fusións, regulacións e peche de oficinas. Para rematar coa práctica dos horarios abusivos. Conquistar salarios e beneficios que fagan xustiza ao que se fai. Promoción de carreira e traslados con obxectividade e transparencia. A plena igualdade real.

CIG / BBVA, a voz sindical de proximidade

Sabido é que na CIG, pola nosa condición exclusivamente galega, contamos co noso centro de decisión aquí, ao carón de todas e todos vós. Non temos liberados/as polo BBVA, nin gozamos de recursos de empresa que condicionen ou limiten o noso compromiso irrenunciable á defensa do interese das compañeiras e compañeiros que o precisen. Amparados legalmente pola nosa condición de «sindicato máis representativo», a nosa participación nas negociacións sectoriais ou de empresa, supoñen a oportunidade de trasladar a problemática directa e próxima que poida afectar a cada un/unha de vós, sen deixar de abordar os grandes retos laborais da totalidade do colectivo.

Eleccións sindicais: as nosas propostas

O 11 de febreiro celebramos eleccións sindicais e pedimos o teu apoio nas urnas para seguir traballando na defensa dos dereitos de todos e todas nós.

Velaquí as loitas que afrontamos e as nosas liñas de actuación:

Queremos máis, e querémolo agora

Van alá os catro anos de mandato da representación sindical coa nova convocatoria de eleccións fixada para o próximo 11 de febreiro. Rematou a vixencia do Convenio colectivo (31-12-2014) que, sumado á Reforma Laboral do PP, trouxo un acusado retroceso nos dereitos laborais, grave perda de poder adquisitivo salarial, manifesto abuso nas condicións de traballo e reformas legais contrarias á clase traballadora e pensionista. Queremos continuar así?

Sen Conciencia

Os recentes despedimentos dun xestor en Compostela e dun caixeiro en Ourense, veñen referendar o fracaso absoluto dos seus superiores á hora de asumir o seu «liderado de equipos» e de RR.HH á hora de administrar ferramentas de sanción.

Volvemos agora vivir (que non é novo) os tempos da auditoría teledirixida, co propósito concreto de ir «pillar» a alguén. Pero, non nos levemos a engano, os auténticos RESPONSABLES son quen as encargan, sabedores do que poida vir despois… e sempre coa complicidade necesaria de zonas e RR.HH. Debe ser un enorme peso nas costas, un gran burato no estómago, saber que grazas a ti unha persoa pode estar na rúa sen remedio. E está pasando…