Xornada de loita en Pontevedra.
Para un salario medio (45.000 €) a perda anual (pola non actualización co IPC dos anos 2021—2022) é de 4.770 €. Os atrasos acumulados que non cobraremos son 9.540 euros de media. Unha vez que os bancos asociados á AEB están aboando a «suba adicional 2023», vemos coma en moitos casos está no 2 % (xa que non se actualiza a antigüidade). Por iso a CIG segue reclamando que se soben os prezos, teñen que subir os salarios
Quinta xornada de mobilizacións, manifestación e concentracións en 16 oficinas bancarias.
A quinta xornada de loita da CIG tivo lugar en Vigo con máis motivos que nunca: por unha parte, os bancos presentaron beneficios escandalosos e por outra, foi patente a ruptura da negociación ilegal no observatorio sectorial.
ERE—BBVA · Período de consultas
O persoal defende o seu posto de traballo 24 horas ao día, 7 días á semana e 365 días ao ano. No centro de traballo, cando nos chaman a calquera hora ao móbil persoal ou cando nos atopamos cunha clienta no súper, pola rúa, na praia ou no ximnasio. Do mesmo xeito, o pasado día 10 defendémolo coa mesma forza, convición e dedicación, na rúa. Por iso a Dirección, que sabe como traballamos cando nos poñemos, está preocupada e tentou amortecer a reunión de hoxe.
Os sindicatos chegabamos á Mesa Negociadora coa forza do voso empuxe e o banco sabíao; optou por meter aos «técnicos» de Equipo Económico a ler durante horas o informe que nos facilitaron a semana pasada. Coma se os/as sindicalistas e os Gabinetes Económicos e Xurídicos dos sindicatos non soubésemos ler.
ERE—BBVA · Período de consultas
Hoxe, 6 de maio, comezou o «período de consultas» previsto no Estatuto dos Traballadores/as, que terá como prazo máximo 1 mes. Nesta primeira reunión a empresa estaba obrigada a facilitar a documental prevista na lexislación, incluído o listado das persoas afectadas polas extincións propostas.
O banco está asesorado polo despacho Sagardoy, negociador doutros ERE’s no sector (dende que foi contratado a dedo polo Goberno Rajoy, para a agresiva reestruturación das Caixas de Aforros). Sagardoy foi quen redactou a Reforma Laboral do PP, o BBVA quere ir sobre seguro.
Todas as organizacións sindicais do BBVA acordamos responder de maneira unitaria á ameaza de Despedimento Colectivo que a Dirección do Banco ten formulado.
Mostrámoslle á Empresa o rexeite unánime ao reaxuste do cadro de persoal, comprometéndonos a defender todos os postos de traballo e a loitar para que non se produza ningún despedimento forzoso.
É INADMISIBLE que un banco como o BBVA, que obtén miles de millóns de beneficios cada ano (acaba de anunciar un beneficio de 1.210 millóns € neste primeiro trimestre) e que se gaba de estar á cabeza de rendibilidade, aumentando ademais as retribucións da alta Dirección de xeito escandaloso, pretenda que sexamos as traballadoras e os traballadores quen paguemos a súa reestruturación con despedimentos.
O Banco di que quere reducir os despedimentos recolocando 350 persoas en postos de xestión remota. Non hai redución real, o número inicial de 3.798 despedimentos xa estaba inflado; esa é a estratexia do Banco.
Queren que Contigo e CSE poidan superar o 25 % do cadro de persoal. E establecer flexibilidade na hora do xantar para que o servizo estea sempre cuberto no horario de 9 a 18 horas. Máis flexibilidade para restrinxir, aínda máis, o control da xornada.
Mobilidade xeográfica: pretenden incrementala a 150 quilómetros e sen compensación; por riba dese límite percibiríanse 250 euros/mes durante 3 anos.
Por parte da CIG rexeitamos a actuación da empresa, que non facilita documentación acreditativa do ERE, falsea a realidade e non está aberta a negociar alternativas.
ERE—BBVA · Ⅲ reunión 27 de abril 2021
O banco segue sen demostrar documentalmente as causas acreditativas do ERE, nin se abriu a negociar medidas alternativas para aminorar o impacto sobre o emprego. Pero presenta un plan de «recolocación» para animar ao persoal que despida a «emprender».
Na histórica xornada do 8 de marzo do pasado ano, miles de galegas ateigamos as prazas e vilas do país participando no Paro internacional de mulleres, conseguindo pór no foco do debate social a problemática dos coidados e a discriminación que sufrimos as mulleres tanto nos lugares de traballo como fóra destes. Un ano despois, cómpre impulsarmos na Galiza un novo día de loita, para que dunha vez por todas o poder entenda que as mulleres estamos fartas da desigualdade e das agresións que sufrimos e porque non imos permitir que nos fagan retroceder nos nosos dereitos, cando aínda nos quedan moitos por conquistar.
A precariedade segue a ser a definición da tipoloxía do emprego das galegas. Seguimos a sufrir fenda salarial, traballando en categorías inferiores, con peores retribucións polo mero feito de sermos mulleres. Continuamos afastadas dos grupos de poder e de toma de decisións por mor dun chan pegañento que nos impide promocionar. Seguimos aturando acoso e agresións sexuais a pesar da existencia de protocolos nas empresas. Aínda somos despedidas a causa da nosa maternidade. Continuamos realizando duplas e triplas xornadas e con escasos dereitos laborais que faciliten a conciliación, obrigándonos na práctica a reducir horarios e ingresos.
Neste 16 de marzo, membros da Sección Sindical da CIG no BBVA acudiremos de novo a Bilbao para achegar o noso discurso na Xunta de Accionistas. Amosaremos a realidade do banco en Galiza nese foro onde, cando menos nesta data, o Presidente e o resto de integrantes do Consello de Administración non poden evitar escoitar o verdadeiro retrato do que son as condicións de traballo reais nesta empresa.
A compañeira Carmen García fará lectura do discurso que vos achegamos e no que trasladaremos a Francisco González do que estimamos é o seu legado, nestes longos anos da súa Presidencia.
A negativa evolución da acción versus o aumento inmoral e inxustificado das súas retribucións. Até un máximo de 125 millóns de euros vanse reservar para un colectivo de 238 persoas privilexiadas.
A situación laboral no banco, cunha política permanente de destrución de emprego e peche de oficinas. Con despedimentos por unha falsa «baixa produtividade», todos recoñecidos improcedentes, e o medo como bandeira na xestión RR.HH.
Salientaremos a presión comercial na Territorial Noroeste, insoportable e interesada, onde a obsesión polo Ranking só obedece a obxectivos particulares, mantendo a rede comercial nun particular torneo en todos contra todos que fixo do pasado exercicio e do comezo deste, os peores tempos que lembramos en termos de clima laboral nesta Territorial.
Do constante desprezo a un cadro de persoal que fai moi ben o seu traballo e que ano tras ano, segue a cumprir. Pero como recompensa aos seus esforzos, este ano o único que recibe son labazadas. Unha pola formación MiFID e outra pola «compensación» do bonus. Levamos estes asuntos, a instancias da CIG, coma non pode ser doutro xeito, perante os Xulgados.
Para cando a negociación do horario do colectivo BBVA Contigo?
Reclamaremos cambios reais no eido da Conciliación e Igualdade, cambios polos que a sociedade berrou alto e forte nas rúas galegas este histórico 8 de Marzo.
Desde esta Sección Sindical queremos agradecervos as vosas delegacións de votos que fan posíbel de novo a nosa presenza nesta Xunta. Presenza que, queremos aclarar, sempre foi sufragada con medios propios. Non estendemos este agradecemento a Relacións Laborais do Banco, que facendo un uso discriminatorio dos recursos da entidade, segue a facilitar a presenza en Bilbao a unhas organizacións sindicais e a outras, non.
De seguido, tedes a intervención lida pola nosa compañeira Carmen.
Os sindicatos presentes no BBVA, mobilizámonos unha vez máis contra os despedimentos indiscriminados que se veñen producindo na nosa empresa.
Nesta ocasión, novamente sen aviso nin expediente disciplinario previo, e nunha situación de total indefensión, o BBVA despediu a un compañeiro coa escusa dunha suposta «transgresión da boa fe contractiual, abuso de confianza e diminución voluntaria e continuada no rendemento do traballo».
Esta actuación é un exemplo máis, e xa van máis de 50 despedimentos no último ano, de como utiliza o BBVA a inxusta Reforma Laboral para a realización de despedimentos inxustificados e arbitrarios, aos que só Iles encontramos un motivo: «Amedrentar ao cadro de persoal».
Desde o ano pasado, o departamento de T&C en BBVA insiste en deseñar unha empresa con un cadro de persoal que se sinta illado e atemorizado, coa constante ameaza de ser incluído nalgunha lista negra (Rankings, Catalogacións, Pool de Baixo Desempeño, etc). A Dirección periodicamente golpea ás persoas para evidenciar que «non encaixan» no banco.
Sen embargo, nin esas listas son obxectivas nin a definición de Produtividade correspóndese co traballo realizado, pois todo queda decidido dentro do terreo do discrecional e o subxectivo.
Hoxe son máis de 600 persoas as que na Rede de Oficinas están ou pasaron polo Engagement («Baixo Desempeño»), mentres que en Servizos Centrais moitos compañeiros e compañeiras están sendo afectadas por reorganizacións das súas áreas sen máis alternativa de futuro que a «desvinculación» vía despedimento, baixa incentivada ou prexubilación forzosa, en condicións inferiores ás do resto do persoal, pechándolles a porta a posibles recolocacións noutros ámbitos da empresa.
Levamos máis de 50 despedimentos (desde os 14 sucedidos na Rede de xuño de 2016, simultáneos, sen expediente previo, ao igual que outros 8 posteriores; todos con ofertas de conciliación como «despedimento improcedente», mentres que en Servizos Centrais son xa 28 as persoas afectadas, vítimas dunha «reunión trampa», illadas e sen comunicación para dilucidar en 5 minutos e unha chamada de teléfono se aceptan a oferta de desvincularse ou o despedimento), un número indeterminado de baixas aparentemente voluntarias, e excedencias «forzadas», e seguen ameazando para adelgazar este cadro de persoal. E mentres tanto, o Presidente do BBVA manifesta que, aínda que son tempos complicados, non está pasando nada grave. Lóxico: o seu posto si que está máis que asegurado.
A Dirección do BBVA, a través de T&C (RR.HH) están empuxando aos compañeiros e compañeiras, baixo unha presión nunca vista, a abandonar a entidade a través dalgunha medida «voluntaria», pero que se acaba convertendo nunha expulsión da mesma.
É por todo iso, que a totalidade da representación sindical no BBVA vemos necesaria unha rectificación na política de T&C no BBVA. Rexeitamos as listas de persoas marcadas. Porque xa existe un Sistema Disciplinario para acometer os hipotéticos «desvíos laborais». Porque BBVA—España, co seu rateo de eficiencia, é líder en produtividade na banca europea. Porque golpean a uns cantos para intentar amedrentarnos a todas e todos.
Hoxe celebrouse a Xunta Xeral de Accionistas do banco. Como cada ano, a CIG acudiu para facer chegar as reivindicacións do cadro de persoal. Como cada ano, Francisco González, fixo caso omiso ás nosas verbas. En xeral, todos os sindicatos presentes na Xunta incidimos nos despedimentos, a destrución de emprego e as presións ás que nos someten a cotío, e aínda máis cando se trata de que aceptemos baixas «voluntarias».
Repartiron os seus dividendos (gañados a costa do esforzo do persoal) e o presidente seguiu enredado co discurso do «banco tecnolóxico» ao igual que nos anos pasados. Considera que os despedimentos efectuados son «casos puntuais» e aínda nos augura un futuro moi duro para todos e todas no que, segundo el, tomarán medidas para garantir emprego para a maioría do persoal. Como dixemos ao final do noso discurso, se seguen por este camiño, a nosa resposta será sempre a denuncia e a mobilización.
Francisco González, presidente do BBVA, e o seu equipo directivo seguen impoñendo a marchas forzadas a «transformación» BBVA. Todo internet, todo teléfono móbil. Non dubidamos que a adaptación ás novas tecnoloxías é necesaria, pero si que temos cada vez máis dúbidas sobre se neste banco «virtual» que están creando, temos cabida as persoas.
Desde o ano pasado, o BBVA iniciou unha política de presión e amedrentamento contra o seu cadro de persoal a medio de despedimentos «express» (mañá non veñas, aquí tes a carta de despido) sen que exista ningún aviso nin expediente previo. Para elo, obriga aos xefes/as correspondentes a elaborar LISTAXES de traballadores ou traballadoras a quen, de forma totalmente subxectiva, acusa de non ter suficiente «compromiso» coa empresa. De maneira totalmente subxectiva e arbitraria, subliñamos. De feito, despois recoñece a improcedencia dos despedimentos, pero as persoas afectadas quedan na rúa.
Non contentos con isto, o banco está executando unha liquidación sistemática e programada do cadro de persoal, a quen ofrece saídas da entidade supostamente voluntarias, pero deixando á persoa afectada practicamente sen alternativa posible, despois de exercer sobre ela unha presión inaudita (pechándoa nun despacho cos seus/súas responsables xerárquicas e RR.HH, e sen deixar entrar á representación sindical). Despedimentos limpos: o banco consegue baixas sen lixar as mans, todo é voluntario.
A dirección do BBVA, cos seus salarios supermillonarios (máis de 5.000.000 €, vai embolsarse este ano o dito Francisco), decidiu que no banco non hai sitio para as empregadas/os normais que cobran 30.000 € brutos anuais, se chegan, e que cumpren co seu traballo de maneira responsable, pero non fan as xornadas sen límite que o Banco quixese (sen remunerar, por suposto).
A dirección do BBVA non asume ningunha responsabilidade pola desfeita financeira que a imprudencia e avaricia dos banqueiros desatou en 2008, desfeita que se pagou mediante o escote público, a costa do gasto social e empobrecemento e sufrimento de moitas persoas. Tampouco asumen responsabilidades por fiascos como os das «cláusulas chan» e outros. Pero si lles esixen responsabilidades ás traballadoras ou traballadores que non cumpren uns obxectivos imposibles de cumprir e ameázanlles co seu medio de vida.
Os recentes despedimentos simultáneos de catorce compañeiros e compañeiras en todo o Estado español (8 de xuño), supoñen un antes e un despois nas políticas laborais do BBVA. A gravidade dos feitos non deixa outra opción que interpretalos como unha agresión á totalidade do cadro de persoal e, máis concretamente, á rede comercial. Cada caso é diferente, pero en todos eles engádeselle, como coletilla final, a escusa, ruín e irreal, do «baixo desempeño».
En relación aos despedimentos disciplinarios comunicados por BBVA o pasado mércores a 14 compañeiras e compañeiros, e dada a GRAVIDADE DA SITUACIÓN, desde a Sección Sindical da CIG no BBVA queremos informar á afiliación de:
Somos un sindicato insubornable, duro e incansable na defensa do interese colectivoMiguel / Lugo
Que representan para CIG BBVA as Eleccións Sindicais?
Son un instrumento de participación, non un fin en si mesmo, que deben permitir reforzar a forza sindical que traballa para rematar coa prolongación irregular de xornada non retribuída; busca un sistema salarial xusto, equilibrado e transparente que fuxa das manipuladas fórmulas variables; con políticas laborais pensadas e orientadas a favor das persoas que compoñen o cadro de persoal do banco, baixo o irrenunciable obxectivo da verdadeira conciliación da vida laboral coa persoal e familiar.
Aspectos que deben integrarse nun convenio escrito que regule e dote de protección xurídica aos acordos fronte á arbitrariedade da empresa. Somos un sindicato próximo, insubornable, duro e incansable na defensa do interese colectivo.
Cal é a situación laboral no banco?
Banco e sector viven un proceso laboral e social excepcional, que se ceba sobre as condicións de traballo baixo pretexto dunha crise que na práctica serve para desenvolver un proceso de regulación encuberto, coa pasividade dos sindicatos institucionais que miran para outro lado, permitindo facer.
Os recentes despedimentos dun xestor en Compostela e dun caixeiro en Ourense, veñen referendar o fracaso absoluto dos seus superiores á hora de asumir o seu «liderado de equipos» e de RR.HH á hora de administrar ferramentas de sanción.
Volvemos agora vivir (que non é novo) os tempos da auditoría teledirixida, co propósito concreto de ir «pillar» a alguén. Pero, non nos levemos a engano, os auténticos RESPONSABLES son quen as encargan, sabedores do que poida vir despois… e sempre coa complicidade necesaria de zonas e RR.HH. Debe ser un enorme peso nas costas, un gran burato no estómago, saber que grazas a ti unha persoa pode estar na rúa sen remedio. E está pasando…
