Amosando publicacións coa etiqueta muller. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta muller. Amosar todas as publicacións

6 de marzo de 2026

Por unha iguladade real no BBVA

BBVA asinou en 2023 un Plan de Igualdade no que asume que ten unha Auditoría Salarial fallida.

Os sindicatos asinantes deron un balón de osíxeno de 18 meses no propio Plan para negociar un novo Sistema de Avaliación de Postos de Igual Valor. Os 18 meses remataron en xaneiro de 2025 e chocaron cunha OPA que, sendo o único importante nese momento, deixou na «lista de agarda» o desenvolvemento dun sistema que nos permita coñecer a fenda salarial real no BBVA. Cousa imposíbel até o momento.

En xuño de 2025 o banco convocou só aos sindicatos asinantes a unha xuntanza na que presentou un novo sistema para a avaliación de postos, non negociado.

A CIG non foi convocada e, como xa lle indicamos á empresa, a negociación deste novo sistema é unha competencia da Mesa Negociadora na que temos que estar todas as partes. Non se pode deixar fóra a ninguén baixo o pretexto de facelo a través dunha comisión de seguimento. Cada cousa para o que é. O Plan de Igualdade remata en 2027. Botade contas.

Celebramos este 8M con sobrados motivos para reclamar ao BBVA que se suba «de verdade» ao carro do feminismo, con plena consciencia:

  • Queremos coñecer a Fenda Salarial real e os seus motivos.
  • Queremos non ter que acadar os mesmos obxectivos se estamos en redución de xornada e salario.
  • Queremos facer extensiva a concreción horaria como a mellor ferramenta de conciliación e non ter que renunciar ao noso salario.
  • Queremos eliminar o chan pegañento que discrimina a tantas compañeiras e frustra carreiras e talento.
  • …(escribe o teu motivo)

Sobran os motivos para saír á rúa, tamén por unha igualdade real no BBVA, porque o 8M vai de loita e reivindicación, súmate á CIG!

8M

21 de novembro de 2025

Retroceder en dereitos incrementa a violencia

Os casos de Alfonso Villares (o Concelleiro do Mar da Xunta de Galiza foi imputado por un delito de agresión sexual) ou de Matías González Cañón (candidato do PP na Illa de Arousa condenado por violencia de xénero contra a súa expraella) demostran que, desde o goberno do PP na Xunta de Galiza, defenden e perdoan condutas machistas e violentas, asentando no imaxinario colectivo do pobo dúas perigosas mensaxes: que a violencia de xénero é algo que se pode perdoar, e que as mulleres realizan denuncias falsas que poñen aos homes nunha situación de indefensión, situándose a carón deles e non das vítimas.

A reorganización do organigrama da Xunta en materia de loita contra a violencia machista non foi casual. Suprimiron a Secretaría Xeral de Igualdade, reducíndoa a unha dírección xeral (só de Promoción), desvinculando a Violencia de Xénero da Promoción da Igualdade e poñendo á fronte un home (abordando a violencia desde unha perspectiva técnica e xurídica, non integral), orixinado que en xuño do pasado ano a CIG, xunto con outros 41 colectivos feministas galegos, instaramos a Valedora do Pobo a que interviñese.

É a maior parálise na institucionalización das políticas de Igualdade de xénero desde a supresión do SGI (Servizo Galego de Igualdade) na Xunta de Galiza logo de que o PP volvese ao goberno no ano 2009 tras o bipartito PSOE–BNG, e realizada xusto cando a taxa de violencia de xénero en Galiza aumentou case un 10 10 % a respecto do 2024. De media, os xulgados de violencia contra as mulleres reciben 21 denuncias, case unha denuncia cada hora.

6 de marzo de 2025

8M: Traballo, Igualdade e Salarios Dignos nunha Galiza con Dereitos

8M 2025

Nos últimos anos, paralelamente á socialización das reivindicacións do movemento feminista, a maquinaria do capitalismo vense apropiando da loita das mulleres, ideando un novo relato que exalta unha figura de «supermuller» totalmente desvinculada da revindicación feminista de clase. Unha realidade que comenza no momento en que se elimina a palabra «traballadora» do nome do día.

O 8M non pode seguir desvinculado da compoñente obreira que lle deu orixe nin das reivindicacións e denuncias polas que foi creado. Na actualidade as mulleres seguen a exixir TRABALLO, IGUALDADE E SALARIOS DIGNOS que lles permitan vivir dignamente. Porque a pesar da evolución en materia de dereitos formais conseguios durante os últimos séculos, o certo é que a lexislación en igualdade non serviu para reducir e eliminar a fenda salarial, nin garantir unha valoración xusta dos traballos feminizados, nin unhas retribucións iguais para traballos de igual valor.

21 de novembro de 2024

Óllate no espello, rompe co machismo

Por iso consideramos que é preciso involucrarse activamente:


  • Individualmente non consentindo actitudes machistas, mesmo denunciando ante a policía, garda civil ou fiscalía, feitos que poidan constituír delitos.
  • Como representantes sindicais debemos solicitar a apertura do protocolo contra o acoso e a violencia, exixindo as sancións correspondentes; instando á negociación de protocolos cando estes non existan e solicitando formar parte da comisión instrutora. En caso de inacción ou de resolucións que supoñan vulneración de dereitos, denunciando ante a Inspección de Traballo.
  • Colectivamente, desde o sindicato e desde o feminismo galego, seguiremos denunciando as consecuencias lesivas do patriarcado, dos efectos deste na vida das mulleres, xa sexa en forma de violencia directa ou daquela indirecta exercida polas institucións, incapaces de sancionar con rotundidade e de previr situacións de asedio e agresións, ou que mesmo aproban medidas legais regresivas

Óllate no espello, rompe co machismo
O silencio fainos cómplices!
É imprescindíbel manifestar tolerancia cero contra as actitudes machistas

7 de marzo de 2024

Stop Precariedade. Traballo digno e igualdade

Stop Precariedade

Hoxe en día ter traballo xa non permite os ingresos necesarios para vivir dignamente e poder acceder a dereitos básicos como alimentación e vivenda. E entre as persoas máis precarias encóntrase as mulleres, covertidas en man de obra barata, parecendo non ter fin a fenda salarial. Neste sentido, a situación de precariedade das mulleres aínda se ve incrementada cando estas pertencen á súa vez a colectivos que teñen tamén especial vulnerabilidade: mocidade ou vellez, racializadas, colectivo LGBTI…

23 de novembro de 2023

25N: Non hai violencia que nos pare na conquista da igualdade

25N 2023

Ás portas do 25 de novembro continuamos a denunciar o sistema patriarcal, unha estrutura de organización e dominación sexo–xénero no que prevalece a autoridade e o poder dos homes e do considerado como masculino, mentres as mulleres son despoxadas do exercicio de liberdades, dereitos, poder económico, social ou político. A violencia de xénero é unha das manifestacións máis claras desta desigualdade, das relacións de poder dos homes sobre as mulleres.

Denunciamos a usurpación por parte das institucións das revindicacións do feminismo de clase, as cales en vez de recoñecer o importante papel desempeñado polas mulleres que foron quen de denunciar situacións de violencia e superalo, e de lograr coa súa loita que se produza todo un cambio social que está logrando mudanzas nos sistemas de organización social que afecran tamén aos lugares de traballo. As institucións desposúen as mulleres da súa soberanía, apropiándose dos avances logrados no camiño de obter espazos inspirados na xustiza, na igualdade e libres de violencia.

4 de xullo de 2023

Unha nova sentenza avanza no dereito á adaptación de xornada na banca

O Xulgado do Social nº 5 de Vigo declarou o dereito dunha traballadora do BBVA a acollerse á adaptación de xornada por coidados. Esta é a segunda sentenza favorable a unha traballadora de banca afiliada á CIG.

As persoas traballadoras temos dereito a solicitar a adaptación da duración e distribución da xornada, na ordenación do tempo de traballo e na forma de prestación, incluída a prestación de traballo a distancia, para facer efectivo o dereito á conciliación da vida familiar e laboral. Un dereito que os bancos están denegando por sistema obrigando en moitos casos a reducir xornada e salarios. Isto implica unha redución dos ingresos, pero tamén afecta á carreira profesional, maioritariamente das mulleres.

9 de maio de 2023

BBVA e o Plan de IGUAL-DÁ

Cartaz protesta Olan de Igualdade no BBVA

O 5 de maio de 2010 asinouse o do BBVA. Un acordo a 4 anos que segue vivo a base de renovacións tácitas ano a ano e cunha cláusula de compensación e absorción que deixa en nada todo avance acordado. Dende a CIG reclamamos a apertura da Mesa repetidamente, pero até o 2020 non houbo suma de vontades para iso.

Desde entón, con pandemia e ERE polo medio, levamos dúas diagnoses e máis de 22 xuntanzas, e non vemos data de remate clara nin avance substancial que xustifique a tardanza.

24 de novembro de 2022

Traballo digno e sen violencias

25N 2022

O Convenio nº 190 da OIT (Organización Internacional do Traballo) converteuse no primeiro Tratado Internacional que recoñece o dereito de toda persoa traballadora a desenvolver a súa actividade libre de violencia e acoso, incluíndo de xeito expreso a violencia e o acoso por razón de xénero. Este Convenio, xa ratificado polo Estado español, será de obrigado cumprimento para todas as empresas a partir de xuño de 2023, reforzando a obriga, introducida pola lei de Igualdade de 2007, de contar en todas as empresas con procedementos específicos para a prevención e actuación ante o acoso e incorporando aos mesmos todo tipo de violencias.

A nosa organización sindical leva décadas traballando activamente para mellorar a protección ante este tipo de situacións nas empresas, contando cun protocolo que, alén do acoso sexual e por razón que sexa, amplía a protección a múltiples situacións discriminatorias das que somos vítimas nos centros de traballo.

23 de novembro de 2021

É acoso, é violencia machista no traballo

25N 2021

Ás portas dun novo 25 de novembro, tras un ano con alarmantes cifras de violencia, agravadas pola , volveremos a manifestarnos nas rúas diante da conmemoración do 61 aniversario do asasinato das irmás dominicanas Patria, Minerva e María Teresa Mirabal, no Día Internacional da Eliminación da Violencia contra as Mulleres.

24 de novembro de 2020

Descoidar a quen coida é Violencia Machista

25N 2020

Que sería de nós sen as persoas que limpan, curan e coidad das persoas enfermas, das crianzas ou das persoas dependentes? Que valor teñen para a sociedade este tipo de funcións cando se converten en profesións? Que valor lles damos cando estes labores son realizados de balde, por persoas da nosa familia ou entorno máis próximo? Son ou non traballos esenciais para a comunidade?

A pandemia derivada da puxo de manifesto a importancia do traballo doméstico e de coidados. Mais o papel predominante das mulleres como coidadoras no ámbito familiar e traballadoras de atención sanitaria de primeira liña, expuxo ás mulleres de maneira desproporcionada ao coronavirus.

22 de novembro de 2019

A precarización do traballo dos coidados é Violencia Machista

25N

Todas as persoas necesitamos e necesitaremos coidados nalgún momento. A nosa vida non sería viábel sen que alguén se fixese cargo de nós, ou sen que alguén nos coidase e nos protexese. Porque as persoas precisamos de coidados durante o proceso de crecemento, máis tamén durante as enfermidades, as dicapacidades que poidan xurdir, o proceso de envellecemento e finalmente na morte.

Por ese motivo, o estado ten a obriga e o deber de asumir con urxencia a necesidade de socializar o coidado, recoñecéndoo como un dereito universal para todas as persoas, e rematando coa inercia social de que este dependa exclusivamente da familia e, en concreto, nas mulleres. Os recursos e servizos sociais de atención ás persoas teñen que deixar de ser unha actividade residual, socialmente pouco valorada e con escasas retribucións. Especialmente se temos en conta o envellecemento poboacional que deriva directamente na extensión de enfermidades crónicas e polo tanto na necesidade de coidados durante unha porción maior da vida.

19 de febreiro de 2019

8 de marzo de 2019: Mulleres en Folga

Na histórica xornada do 8 de marzo do pasado ano, miles de galegas ateigamos as prazas e vilas do país participando no internacional de mulleres, conseguindo pór no foco do debate social a problemática dos coidados e a discriminación que sufrimos as mulleres tanto nos lugares de traballo como fóra destes. Un ano despois, cómpre impulsarmos na Galiza un novo día de loita, para que dunha vez por todas o poder entenda que as mulleres estamos fartas da desigualdade e das agresións que sufrimos e porque non imos permitir que nos fagan retroceder nos nosos dereitos, cando aínda nos quedan moitos por conquistar.

A precariedade segue a ser a definición da tipoloxía do emprego das galegas. Seguimos a sufrir fenda salarial, traballando en categorías inferiores, con peores retribucións polo mero feito de sermos mulleres. Continuamos afastadas dos grupos de poder e de toma de decisións por mor dun chan pegañento que nos impide promocionar. Seguimos aturando acoso e agresións sexuais a pesar da existencia de protocolos nas empresas. Aínda somos despedidas a causa da nosa maternidade. Continuamos realizando duplas e triplas xornadas e con escasos dereitos laborais que faciliten a conciliación, obrigándonos na práctica a reducir horarios e ingresos.

22 de novembro de 2018

Fartas do acoso e da violencia machista

A pesar da rotunda reposta que demos as mulleres nas rúas o pasado 8 de marzo e o certo é que os gobernos só recoñeceron o éxito da convocatoria do mevemento feminista, mais non asumiron ningunha proposta política, social ou económica real do feminismo de clase para combater as desigualdades de xénero.

Desde esta histórica , foron moitas as accións levadas a cabo pola CIG contra as discriminacións por razón de xénero no mundo do traballo no marco dunha campaña sostida no tempo a través da cal se pretende identificar, denunciar, sensibilizar e combater as discriminacións que sofren as mulleres, polo feito de o seren, no mundo laboral.

Como os casos de acoso e doutros tipos de violencia machista seguen sendo esmagadoramente altos, desde o sindicalismo nacionalista levamos moitos anos instando á negociación de protocolos de prevención e actuación ante situacións de acoso laboral, por razón de xénero e identidade afectivo/sexual, de plans de igualdade de oportunidades entre mulleres e homes, con medidas reais a efectivas de prevención e actuación contra este tipo de situacións, mais na meirande parte dos casos, estes documentos ou non se negocian ou son simples declaracións de intencións que fican no fondo dun caixón.

1 de marzo de 2018

Manifestación Nacional e Folga de Mulleres, os días 4 e 8 de Marzo

A CIG chama a participar na Manifestación Nacional de Mulleres do domingo 4 de Marzo en .

Impulsada pola no marco da folga do , o colectivo fai un chamamento a participar activamente na xornada de Folga de Mulleres convocada a nivel internacional para o vindeiro 8 de marzo. Unha folga que vai máis aló do paro laboral, facendo un chamamento tamén a realizar unha folga de coidados e de consumo, que axude a visibilizar as discriminacións e a desigualdade, así como o contributo das mulleres tanto na esfera produtiva como reprodutiva. Pretende tamén darlle pulo ás convocatorias que terán lugar o propio día 8 nas diferentes localidades do país.

8 de febreiro de 2018

8 de marzo: MULLERES EN FOLGA

Día Internacional da Muller Traballadora

A CIG convoca folga no marco do PARO INTERNACIONAL DE MULLERES que o 8 de Marzo secundarán máis de 50 países, para reivindicar a igualdade de oportunidades entre mulleres e homes nas condicións de traballo, na esfera social e o dereito a vivir sen violencia.

A CIG fai un chamamento a secundar este paro de mulleres para seguir reivindicando neste 8 de Marzo que queda moito por facer pola igualdade e por visualizar a contribución de todas as mulleres ao mundo. Paramos porque non podemos seguir aturando tanta discriminación e violencia. Porque hai que concienciar do traballo que fan as mulleres. Que o noso papel na sociedade non é subsidiario. Que somos a metade de , a metade do mundo. Imos demostrar que o mundo non xira igual se paramos as mulleres. Sóbrannos razóns para ir á folga.

Rexistramos a convocatoria de paros parciais en cada unha das quendas durante o vindeiro 8 de Marzo, dando cobertura legal a todas as traballadoras galegas de todos os sectores produtivos e de todos os centros de traballo, para participarmos neste día de protesta, reivindicación e mobilización: folga no traballo asalariado, folga de consumo, folga de brazos cruzados nas tarefas de coidado, boicot ás empresas con publicidade ou reclamo sexista, e a mobilizarse canda nós este 8 de Marzo, coas feministas, coas sindicalistas, participando de xeito activo na xornada.

Facemos un chamamento a que, nun momento dado do día, as mulleres deixemos o que estamos a facer e PAREMOS para que entendan que non imos permitir máis ataques aos nosos dereitos. Visibilizaremos o traballo achegado polas mulleres nun día normal para o seu recoñecemento. Marcharemos XUNTAS en mobilización amosando o poder da nosa UNIDADE.

Sóbrannos razóns para ir á folga:

23 de novembro de 2017

Violencia: Nin na rúa, nin no traballo, nin na casa

Durante o mes de novembro veremos en máis dunha ocasión imaxes de mulleres vítimas da violencia, unha realidade que durante o resto do ano permanece agochada, agás polas novas de asasinatos ou agresións recollidas na prensa, que nos removen e indignan ao instante, mais que logo se esquecen, como se falaramos de sucesos puntuais e non dun problema social.

A meirande parte dos esforzos en combater a violencia machista céntranse nas vítimas e non en quen exerce a violencia, que é cara a quen debe poñerse o foco. Porque para previr a violencia hai que tratar de evitata na orixe, eliminando as súas causas estruturais, promovendo relacións de respecto e igualdade desde idades temperás. E isto será posíbel na medida en que o xénero masculino comece a cuestionarse o lugar que ocupa na sociedade, en que mulleres e homes interioricemos as desigualdades e rachemos coas normas sociais que perpetúan o control e o poder que os homes exercen sobre as mulleres e reforzan a tolerancia cara á violencia machista. Un cuestionamento que pasa por identificar esas condutas, sexan propias ou por parte doutras persoas, e desbotalas. Por conseguir que a casa e os espazos públicos sexan máis seguros para as mulleres, garantindo a seguridade destas tamén nas súas relacións, no traballo e, en definitiva, nas súas vidas.

Por iso propomos actuar nos seguintes eidos:


3 de marzo de 2017

8 de marzo: igualdade para que?

A CIG fai un chamamento a participar na manifestación nacional convocada pola CIG ante a conmemoración do , que sairá do ás 10:45 horas, concentrándonos ás 11 horas o día 8 de marzo, diante da , en Compostela, en solidariedade con , condutora de , por representar a meirande parte das discriminacións que sufrimos as mulleres no mundo do traballo, tras padecer durante 8 anos acoso e terrorismo patronal.


8 de marzo de 2016

Precarias

O fenómeno da feminización da pobreza non é novo. Mais a crise, as reformas laborais implantadas ao abeiro desta, as reformas fiscais que incrementaron directamente as desigualdades, xunto coa redución da capacidade distributiva do sector público, ou os recortes en servizos sociais, fixeron agromar unha nova figura laboral, xa case esquecida, que se vén coñecendo como «pobre laboral», unha persoa con emprego pero que ten uns ingresos que non lle permiten superar a liña da pobreza.

Antes as persoas eran pobres porque pertencían a grupos sociais sen acceso ao mercado de traballo. Agora, a precarización do emprego fai que non poidan cubrir as necesidades mínimas vitais para poder vivir de xeito digno.

Esta situación de pobreza e precariedade afecta a homes e mulleres, mais non do mesmo xeito. É unha realidade o aumento da proporción de mulleres entre a poboación pobre. Este feito contribúe a un crecente empobrecemento material das mulleres, a un empeoramento das súas condicións de vida e á vulneración dos seus dereitos fundamentais.

Se tivésemos que resumir a situación das mulleres traballadoras en Galiza poderíamos facelo empregando seis conceptos: inactividade, desemprego, eventualidade, empregos a tempo parcial, fenda salarial, economía somerxida, infrasalarios. En síntese: PRECARIAS.