Actualmente o noso idioma corre o risco de ficar excluído como lingua habitual entre a poboación máis nova e no ámbito urbano. Esta é a demostración de que as políticas aplicadas no período autonómico actuaron de forma contraria á normalización da lingua. Como exemplo recente cabe sinalar a imposición do Decreto de Plurilingüismo, que limitou a xa escasa presenza do galego no ensino, un campo de acción imprescindíbel para conseguirmos a familiarización e/ou a fidelización da infancia e mocidade co galego. Fronte a estas políticas lingüicidas, úrxenos tomar a iniciativa e contribuírmos a que o noso idioma teña futuro, facermos posíbel o desfrute do privilexio de termos unha lingua milenaria e capaz de servir de canle de expresión para as necesidades da sociedade actual. Todas as persoas que queremos galego —tanto as que falan como as que aínda non deron o paso; as que se expresan a diario en galego e as que fan uso ocasional da lingua— podemos levar adiante algunhas ou todas as iniciativas que nomeamos a continuación. Poñámonos xa a camiñar con pasos firmes para acadar a meta, que o galego viva «mil primaveras máis».
