A patronal INCUMPRE a súa palabra

Hoxe a patronal AEB presentouse na mesa de convenio cunha nova proposta de mínimos. Falando dunha suba salarial en catro anos do 10 %. E cunha cláusula de garantía salarial referenciada o IPC para aplicar ao final da vixencia do convenio, e topada no 2 %. Sen valorar outras materias de convenio.

Dende a CIG manifestamos na mesa que seguimos mantendo a nosa prioridade de recuperación do poder adquisitivo perdido e mantemento a futuro.

Ante este pulso da patronal, ás portas dunha xornada de folga, ás traballadoras e traballadores de sector non nos queda outra que responder a este envite. Dixémolo desde un principio, a CIG estaremos en todas as mobilizacións que se convoquen para defender os dereitos das traballadoras e traballadores do sector, tamén na folga do 22 de marzo.

Ou negocian ou convocaremos novas xornadas de Folga

Na reunión do martes 19, a patronal non concretou ningunha proposta. Pero comprometeuse a presentar unha oferta o próximo xoves que inclúa elevar a proposta salarial, buscar unha fórmula de preservar nalgunha medida as repercusións do IPC, e estudar unha variación na aplicación da cláusula de compensación para algún colectivo; en definitiva, un esquema similar ao acordado en CECA a semana pasada.

Desde a CIG insistimos en que a nosa premisa é que este convenio debe marcar un punto de inflexión a favor dos cadros de persoal, recoñecendo os sacrificios das traballadoras e traballadores do sector na última década. Para iso ten que mellorar substancialmente o aspecto salarial e as condicións de traballo.

O persoal mobilizámonos para recuperar salarios, pero tamén para denunciar o acoso, a presión comercial e a carga de traballo que soportamos no noso día a día. Esa é a realidade do sector.

Desde a CIG pulamos porque as subas salariais se negocien en convenio; non recoñecemos as supostas melloras discrecionais unilaterais dos bancos.

AEB lonxe de acadar melloras reais de convenio

No día de onte AEB fixo unha nova proposta salarial, mantendo a súa argumentación inicial; é dicir, apoiándose no Acordo Estatal de Negociación Colectiva (AENC) subscrito entre CC.OO, UGT e a patronal CEOE. E novamente, sen contemplar cláusula de garantía salarial para a vixencia do convenio, e sen ter en conta a perda de poder adquisitivo dos últimos anos.

Mantendo a súa proposta inicial de vixencia do convenio para catro anos, a suba salarial que propuxeron foi:

2024	2025	2026	2027
3 %	2,50 %	1,75 %	1,75 %

A CIG manifestou na mesa que a recuperación do poder adquisitivo ten que ser unha realidade neste convenio. Pero ademais, se queremos que non se repita o escenario dos anos 2021 e 2022 onde o IPC superou con moito as subas pactadas en convenio, hai que ligar os salarios ao IPC cunha cláusula de revisión anual. A nosa proposta non variou, calquera mellora salarial debería ligarse ao IPC + un diferencial. Hoxe as previsións da inflación son á baixa, pero a experiencia dos últimos anos, onde os conflitos internacionais foron un factor determinante para a evolución da nosa economía, indícanos que eses escenarios se poden repetir, e poderíase reavivar á alza a inflación.

Proposta da AEB: máis obxectivos, maior carga e ritmos de traballo e xornadas laborais sen fin

Na reunión do 28 de maio abordouse todo o relacionado coa carreira profesional; cada sindicato presentou as súas propostas (algunhas copiadas das presentadas con anterioridade pola CIG). A patronal dedicouse a dicir non e a pretender unha maior mobilidade funcional, o que enlaza con outras medidas de flexibilidade (flexibilidade horaria, etc).

O acordo estatal entre patronais e sindicatos centralistas, o AENC—2015, non só recolle a contención salarial como norma, tamén un compromiso para implantar unha maior flexibilidade interna (en mobilidade funcional e xeográfica, horarios, etc.).
AEB reclama que no Convenio se pacten as medidas acordadas no AENC—2015. A CIG non ten esas ataduras.