O dereito á Obxección de Conciencia debaterase no Parlamento Galego

Os traballadores e traballadoras non somos culpábeis das leis inxustas, das actuacións inxustas realizadas polas Entidades Financeiras, nin das irregularidades contra as que os Xulgados están ditando sentenzas. É por iso que demandamos un cambio de políticas comerciais e financeiras co recoñecemento do dereito á obxección de conciencia.

Tal e como xa vos comunicamos, a CIG dirixiuse ás patronais AEB (Banca), ACARL (Bancos procedentes das antigas Caixas) e ao FROB, solicitando o recoñecemento de dito dereito para evitar que podamos ser forzados a participar en desafiuzamentos, na comercialización de produtos complexos en tramo minorista, e na quita á clientela afectada pola estafa monumental das preferentes e obrigas subordinadas.

Manifesto aos traballadores e traballadoras do sector financeiro

Obxección de conciencia ante Desafiuzamentos, Comercialización de produtos complexos e Quita ás preferentes e subordinadas.

A actuación das Entidades Financeiras está sendo cuestionada cada vez máis, e con máis razón, pola sociedade. Cada vez un maior número de sentenzas cuestiona a lexislación bancaria, así como o comportamento da Banca. As persoas que traballamos nelas, que non somos banqueiros, estamos na diana, é preciso un cambio profundo que debe comezar por nós mesmos.

A CIG tense dirixido ás patronais de banca (AEB) e das antigas caixas (ACARL), así coma ao FROB (a través do que se instrumenta a propiedade estatal das Entidades intervidas), para requirirlle que recoñeza o dereito á obxección de conciencia dos traballadores e traballadoras do sector ante cuestións concretas, tal e como ten establecido incluso o Tribunal Constitucional.

Reclamamos o recoñecemento do dereito a exercer a obxección de conciencia ante:

A CIG ante o rescate bancario e a intervención do Estado español

As axudas europeas non son de balde. As dirixidas ao sector financeiro implican a necesidade de recortes e axustes, co argumento de que as axudas públicas non poden vulnerar a libre competencia. Deste xeito, recibir axudas implica perder posición no mercado, nomeadamente a través do recorte da rede de oficinas e do emprego.

 
 Ilustración: (CC) CIG

O rescate europeo da Banca é unha intervención maquillada do Estado español, que implicará ademais perda de soberanía: gran parte das decisións económicas e en materia de supervisión, serán tomadas por eurotecnócratas dende Bruselas. Sen que os cidadáns e as cidadás podamos votar para cambialos, e sen que teñamos dereito a decidir sobre o modelo económico e social no que queremos vivir.

A cidadanía, da que os traballadores e traballadoras do sector financeiro formamos parte, pagará o rescate dos banqueiros (que especularon contra a cidadanía), que non o rescate das entidades nin dos nosos postos de traballo.

Un 2012 marcado pola reforma do sistema financeiro e a nova contrarreforma laboral e da negociación colectiva

Na axenda do novo goberno do Estado, seguindo o mandato da UE e dos gobernos alemán e francés, figuran dúas cuestións que afectaran aos traballadores e traballadoras do sector financeiro: